Η συνέχεια στο σίριαλ της διάλυσης των Υπηρεσιών Δόμησης, με την πλήρη παράδοση των αρμοδιοτήτων τους στα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα, ολοκληρώνεται με τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους στο ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ, όπως εξαγγέλθηκε στη ΔΕΘ από τον πρωθυπουργό.
Η πολιτική που εφαρμόστηκε διαχρονικά, από όλες τις κυβερνήσεις ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, οδήγησε ουσιαστικά στην πλήρη διάλυση των ΥΔΟΜ. Τώρα έρχεται το οριστικό «τέλος» τους με την αιτιολόγηση ότι έτσι θα «καταπολεμήσουν» τα φαινόμενα διαφθοράς. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η μεταφορά τους στο ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ αποτελεί μέτρο για την «πάταξη» της διαφθοράς χωρίς βέβαια να διευκρινίζει πώς αυτό θα επιτευχθεί.
Η διαφθορά στη δημόσια διοίκηση, βέβαια, ούτε νέο ούτε πρωτοφανές φαινόμενο είναι. Στη ρίζα του δε βρίσκονται κάποιοι «κακοί», «επίορκοι» δημόσιοι υπάλληλοι, όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε οι εκάστοτε κυβερνώντες και η συστημική προπαγάνδα. Γιατί για κάθε διεφθαρμένο υπάρχει πάντα ένας διαφθορέας. Πως μπορεί λοιπόν να μην υπάρχουν και μάλιστα αρκετοί, «διεφθαρμένοι» και «διαφθορείς», σε ένα εχθρικό κράτος, ο ρόλος του οποίου είναι πρώτα και κύρια, η πολύμορφη εξυπηρέτηση του μεγάλου κεφαλαίου, σε βάρος του λαού, για τα κέρδη των λίγων ενάντια στους πολλούς.
Τα φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής αναπτύσσονται όταν και όπου υπάρχει το κατάλληλο υπόβαθρο. Το πρόβλημα, δε λύνεται με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων γιατί «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Η μεγάλη διαφθορά βρίσκεται στη «νόμιμη», κατοχυρωμένη διαπλοκή της πολιτικής εξουσίας με το μεγάλο κεφάλαιο που ουσιαστικά βρίσκεται στο απυρόβλητο.
Η πραγματικότητα είναι ότι υπήρξε ένα μεθοδευμένο σχέδιο για την κατάργηση των ΥΔΟΜ και όποιου «ελεγκτικού ρόλου» ασκούσαν. Τόσο με την επί χρόνια διαπόμπευση των ΥΔΟΜ ως «μηχανισμών διαφθοράς και απάτης» όσο και με την με συστηματικό τρόπο αποδυνάμωσή τους, τη μεταφορά της αρμοδιότητας από την κεντρική στη τοπική διοίκηση και αντίστροφα, ανάλογα με τα ιδιαίτερα συμφέροντα που επιδιώκει το κράτος να εξυπηρετήσει.
Η αποδυνάμωση, συρρίκνωση και διάλυση των ΥΔΟΜ δεν προέκυψε τυχαία. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις, που θυσιάζει τις ζωές του λαού για τα κέρδη των τουριστικών, κατασκευαστικών και τραπεζικών ομίλων, τις κατευθύνσεις της ΕΕ, με οικοδομικές άδειες χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, χωρίς πρόβλεψη αναγκαίων υποδομών και κοινοχρήστων χώρων, χωρίς την προστασία του ιστορικού τοπίου και του φυσικού περιβάλλοντος, με αποσπασματικό πολεοδομικό σχεδιασμό, με τις διατάξεις των «μπόνους» για μεγιστοποίηση της εκμετάλλευσης της γης που εκτοξεύουν τις τιμές των κατοικιών οξύνοντας το στεγαστικό πρόβλημα.
Το 2011 με το «Καλλικράτη» η αρμοδιότητα μεταφέρθηκε στους δήμους. Στόχος ήταν η διάσπαση και κατακερματισμός του ενιαίου χαρακτήρα των υπηρεσιών. Αυτό οδήγησε στη συρρίκνωση τους και τη διόγκωση των προβλημάτων με κυρίαρχο αυτό της υποστελέχωσης. Η πολυνομοθεσία, που χαρακτηρίζεται ταυτόχρονα και από αοριστία ώστε να υπάρχουν δυνατότητες «πολλαπλών ερμηνειών», σε συνδυασμό με τη «γραφειοκρατική» αύξηση αρμοδιοτήτων δημιούργησε ασφυκτικό κλίμα στις ΥΔΟΜ.
Σήμερα οι ΥΔΟΜ στην πραγματικότητα δεν έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν επιτελώντας το ρόλο τους.
Ταυτόχρονα από το 2018 θεσμοθετήθηκε η δυνατότητα για την έκδοση οικοδομικών αδειών με αποκλειστική ευθύνη του μηχανικού, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο της Πολεοδομίας. Φυσικά στο πλαίσιο αυτό δεν εντάσσεται μόνο ο έλεγχος της Δόμησης αλλά και ο αντισεισμικός έλεγχος και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που αφορούν την ασφάλεια, την προσβασιμότητα κοκ των Κατασκευών.
Επιπλέον «για τη στήριξη της ανάπτυξης» διαρκώς θεσμοθετούνται νέες εξαιρέσεις και διευκολύνσεις για τα τουριστικά ακίνητα και τις επενδύσεις μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Η «κόκκινη» γραμμή που μπήκε για πολλοστή φορά για την «πάταξη» της αυθαίρετης δόμησης λειτούργησε και πάλι ως ένας επιπλέον φοροεισπαρακτικός μηχανισμός.
Στην ίδια λογική στήριξης της κερδοφορίας των ομίλων εντάσσονται οι πολλαπλές νομοθετικές ρυθμίσεις για το Χωροταξικό Πολεοδομικό σχεδιασμό, τις Χρήσεις Γης, της οριοθέτησης οικισμών, υδατορεμάτων, δασών, αιγιαλού, απαξίωσης της μικρής ιδιοκτησίας κλπ.
Με πρόσχημα τα «οφέλη της ανάπτυξης» απλοποιούνται και δρομολογούνται με fast track διαδικασίες οι επενδυτικές αδειοδοτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων. Μοναδικό κριτήριο η κερδοφορία του κεφαλαίου και όχι οι πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και ο σεβασμός στο περιβάλλον.
Στο πλαίσιο αυτών των διευκολύνσεων με την καλύτερη συγκέντρωση της πληροφορίας επιλέγεται η υπαγωγή της λειτουργίας των ΥΔΟΜ στο Κτηματολόγιο. Το Κτηματολόγιο σε συνδυασμό με την ολοκλήρωση των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων, του Ψηφιακού Χάρτη, της Ψηφιοποίησης του Αρχείου των ΥΔΟΜ, αποτελεί βασικό εργαλείο επιτάχυνσης της υλοποίησης των επενδυτικών σχεδίων εκμετάλλευσης της γης απ’ τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Άλλωστε, από παλαιότερες δηλώσεις του πρωθυπουργού, έχει ξεκαθαριστεί ποιος είναι ο ρόλος του: «θα επιτρέπει στον επενδυτή να γνωρίζει με ασφάλεια τον χώρο της δράσης του και θα προσφέρει στην πολιτεία καλύτερους τρόπους ώστε να αξιοποιεί τα ακίνητα που διαθέτει», διευκρινίζοντας ότι «τα οφέλη αυτής της μεγάλης θεσμικής τομής θα ξεδιπλωθούν σταδιακά και σε πολλά επίπεδα: Στην οικονομία, διευκολύνοντας νέες επενδύσεις, νέα επιχειρηματικά σχέδια. Στην αγορά της κατοικίας, απεγκλωβίζοντας χιλιάδες ακίνητα, πόσο μάλλον σε μία εποχή όπου η χώρα αντιμετωπίζει στεγαστική κρίση», καθώς και ότι «θα μπορεί μια εταιρεία να εντοπίζει το κατάλληλο σημείο για να εγκαταστήσει ένα εργοστάσιο, ένα ερευνητικό κέντρο, ένα ξενοδοχείο». Σύμφωνα μάλιστα με τον νόμο 4635/2019 (ΦΕΚ Α’167) με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Επενδύω στην Ελλάδα», δεν θα επιτρέπεται «άρνηση αδειοδότησης της οποιασδήποτε επενδυτικής ή κατασκευαστικής δραστηριότητας στη βάση γεωχωρικών δεδομένων που δεν περιλαμβάνονται στον Ενιαίο Ψηφιακό Χάρτη» (§3, άρθρο 7) μετά την ολοκλήρωση του. Πρόκειται συνεπώς για κάποιο είδος εκσυγχρονισμού, με στόχο όμως βασικά την προστασία των επενδυτών και ειδικά των άμεσων ξένων επενδύσεων στη γη και τα ακίνητα, από τις ασάφειες της νομοθεσίας και την έλλειψη «ασφάλειας δικαίου».
Η ψηφιακή διασυνδεσιμότητα των υπηρεσιών στα χέρια του κεφαλαίου δίνει πολλές δυνατότητες για την πολύπλευρη επεξεργασία και αξιοποίηση αυτών των στοιχείων. Βεβαίως εδώ δεν υπάρχει καμία κουβέντα για τη «διαφθορά» και ποιος θα την ενισχύσει.
Αυτός είναι ο πραγματικός στόχος της μεταφοράς της αρμοδιότητας.
Τα «παπαγαλάκια» της κυβέρνησης, προκειμένου να υλοποιηθεί άμεσα ο σχεδιασμός τους, διαδίδουν ότι έτσι θα επιλυθούν τα φαινόμενα της υποστελέχωσης, καθώς θα υπάρξει η δυνατότητα προσλήψεων, χωρίς όμως να διευκρινίζουν τους όρους των προσλήψεων μη μόνιμων υπαλλήλων που υπό την απειλή απολύσεων θα πειθαρχούν στην εφαρμογή των σχεδίων τους. Για ποιο λόγο όλα αυτά τα χρόνια δεν στελεχώθηκαν οι υπηρεσίες δόμησης αλλά αντιθέτως αποδυναμώθηκαν κανείς δεν απαντά.
Υπόσχονται «καλύτερες» αμοιβές, χωρίς να διευκρινίζουν τους όρους και τις προϋποθέσεις για να ληφθούν. Δεν απαντούν γιατί άραγε δε βρίσκονται χρήματα για την επαναφορά 13ου και 14ου μισθού και την αύξηση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά ανακαλύπτονται ως «τυράκι» για περιορισμό των αντιδράσεων στην υλοποίηση του σχεδιασμού τους.
Η συζήτηση για το μέλλον των Υπηρεσιών Δόμησης οφείλει να γίνει στη βάση του δρόμου της ανατροπής, για ένα άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα έχει κριτήριο τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες εξασφαλίζοντας την οικιστική ανάπτυξη και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά και την αντιπλημμυρική, αντιπυρική και αντισεισμική θωράκιση. Στο δρόμο αυτό προϋπόθεση είναι η κατάργηση της εμπορευματοποίησης της γης και ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός, που μπορεί να διασφαλίσει την κάλυψη του συνόλου των σύγχρονων αναγκών στη στέγη, την ενέργεια, τα υπόλοιπα κοινωνικά αγαθά και δικαιώματα.
Ο ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής διεκδικεί:
- Λειτουργία των ΥΔΟΜ σε επίπεδο του κεντρικού κράτους που μέχρι σήμερα έχει έτσι και αλλιώς την αρμοδιότητα να αποφασίζει και να νομοθετεί. Η διαχείριση των υποθέσεων και οι διεκπεραιωτικές διαδικασίες να γίνονται λαμβάνοντας υπόψη την τοπικότητα, όπως τη γεωγραφία της περιοχής (νησιωτικότητα – ορεινές και δασικές εκτάσεις), την έκταση χωρικής αρμοδιότητας, το πλήθος αιτημάτων, κ.λπ.
- Αυξήσεις στις αποδοχές του προσωπικού, σύμφωνα με τις διεκδικήσεις: Αυξήσεις 20% στους μισθούς και τις συντάξεις. Αναπλήρωση όλων των απωλειών στο εισόδημα και στα άλλα δικαιώματά μας. Επαναφορά του 13 και 14ου μισθού. Ξεπάγωμα της διετίας 2016 – 2017. Ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων 2016 – 2017, Πλήρης μισθολογική και βαθμολογική αναγνώριση όλης της προϋπηρεσίας εκτός δημόσιου τομέα.
- Άμεσα, νέες και επαρκείς σε αριθμό προσλήψεις μηχανικών ΠΕ και ΤΕ, όλων των ειδικοτήτων καθώς και του λοιπού αναγκαίου προσωπικού όλων των εμπλεκομένων κλάδων, με μόνιμες και σταθερές σχέσεις εργασίας.
- Εξοπλισμό των Υπηρεσιών Δόμησης με σύγχρονα μέσα και εργαλεία για την αποτελεσματικότερη και αποδοτικότερη εργασία τους. Υπολογιστές, εκτυπωτές, σαρωτές, οθόνες, συνδέσεις στο διαδίκτυο, το απαραίτητο λογισμικό και ότι άλλο απαιτείται.
- Κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου που επιτρέπει τις προσωρινές και νομικά επισφαλείς ή αμφισβητούμενες λύσεις ανάθεσης καθηκόντων Δημόσιας Αρχής σε Συμβασιούχους Έργου, ή στην ΕΕΤΑΑ ή στους Αναπτυξιακούς Οργανισμούς με τις οποίες θα δημιουργηθούν τεράστια θέματα νομιμότητας με τις εκδοθείσες Διοικητικές Πράξεις (οικοδομική άδεια, έκθεση επικινδύνου, έκθεση αυτοψίας αυθαίρετης κατασκευής, κλπ).
- Καμιά ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών και εκχώρηση αρμοδιοτήτων στον ιδιωτικό τομέα, κανένας αναπτυξιακός οργανισμός.
- Όχι στην ιδιωτικοποίηση του πολεοδομικού ελέγχου με τη μεταφορά της ευθύνης στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες μηχανικούς, που μεσοπρόθεσμα οδηγεί μέσω υποχρεωτικών επαγγελματικών ασφαλίσεων στη συγκέντρωση του κλάδου.
- Κωδικοποίηση και απλοποίηση της πολεοδομικής Νομοθεσίας, ώστε να καταστεί προσβάσιμη σε όλους.
- Νομική Υποστήριξη σε κάθε ΥΔΟΜ από εξειδικευμένους Νομικούς καθώς και Νομική Κάλυψη των υπαλλήλων σε οποιοδήποτε είδος δικαστικής διένεξης (ποινικής, αστικής κλπ.) εφόσον αυτή ανάγεται στα πλαίσια της άσκησης των καθηκόντων τους στις ΥΔΟΜ.
ΣΑΔΑΣ - Τμήμα Αττικής 